گیاهان دیوار سبز و مزایای آن

گیاهان دیوار سبز می‌توانند به‌طور مستقیم در تصفیه هوا نقش داشته باشند. از نظر بهداشتی و محیط‌زیستی، مزایای گرین‌وال بسیار گسترده است و استفاده از آن در مقایسه با بسیاری از روش‌های تهویه و بهبود کیفیت هوا، مقرون‌به‌صرفه‌تر خواهد بود. دیوار سبز با ایجاد فرایند تبخیر و تعرق، رطوبت محیط را تنظیم کرده و به‌ویژه در تابستان موجب خنک‌تر شدن فضای داخلی خانه می‌شود.

تاریخچه و منشأ دیوارهای سبز زنده

اگرچه طراحی و اجرای دیوار سبز زنده حدود ۸۰ سال پیش آغاز شده است، اما امروزه به یکی از برجسته‌ترین و مهم‌ترین روش‌های معماری سازگار با محیط زیست در ساختمان‌های سراسر دنیا تبدیل شده است.

این سازه‌های طبیعی با نام‌هایی مثل دیوار سبز، دیوار زنده، باغ عمودی (Vertical Garden) شناخته می‌شوند و می‌توانند از چند فوت مربع تا ارتفاع و عرض کامل یک دیوار بزرگ را پوشش دهند.

اولین بار استنلی هارت وایت، استاد معماری منظر دانشگاه ایلینوی، در سال ۱۹۳۸ ساختار و سیستم «حامل پوشش گیاهی عمودی» را ثبت کرد. هرچند اختراع او در آن زمان موفقیت گسترده‌ای کسب نکرد، اما پایه‌گذار شکل‌گیری دیوارهای سبز مدرن امروز بود.

ظهور و گسترش باغ‌های عمودی

در حدود هفت تا هشت دهه گذشته، باغ‌های عمودی به یکی از محبوب‌ترین شیوه‌های ترکیب گیاهان با فضای داخلی و نمای خارجی ساختمان‌ها تبدیل شده‌اند.

دیوار سبز به فضایی عمودی گفته می‌شود که سطح آن با گیاهانی پوشیده شده که در خاک یا بسترهای مخصوص رشد می‌کنند. بیشتر سیستم‌های مدرن دیوار سبز، دارای آبیاری یکپارچه هستند، زیرا روش‌های سنتی آبیاری برای گیاهان عمودی کارایی کافی ندارند.

در نمای بیرونی ساختمان

دیوار سبز مانند یک عایق طبیعی عمل کرده و باعث می‌شود:

• دمای ساختمان در تابستان کاهش یابد
• از خروج گرما در زمستان جلوگیری شود
• هزینه مصرف انرژی به‌طور چشمگیری کاهش پیدا کند

برخی تحقیقات نیز نشان می‌دهد دیوارهای سبز می‌توانند به تصفیه آب خاکستری و استفاده مجدد از آب شست‌وشو کمک کنند.

در فضای داخلی ساختمان

استفاده از گرین‌وال در فضای داخلی مزایای زیر را به همراه دارد:

• جذب دی‌اکسیدکربن و تولید اکسیژن تازه
• حذف آلاینده‌های هوا و بهبود کیفیت تنفس
• کاهش استرس و افزایش آرامش
• ایجاد جلوه بصری زیبا و هنری (اثر سه‌بعدی زنده)

نحوه ساخت و کاشت دیوار سبز

دیوارهای سبز معمولاً مشابه بام‌های سبز اجرا می‌شوند. پانل‌های مدولار، بستر گیاهی و سیستم آبیاری در این ساختارها به‌صورت یکپارچه عمل می‌کنند. اجرای دیوار سبز بر اساس چهار نوع متداول سیستم صورت می‌گیرد:

۱. سیستم خاک سست (Loose Media)

در این روش، خاک سست در قفسه‌ها یا کیسه‌های مخصوص ریخته شده و به دیوار متصل می‌شود.

مزایا:

• نصب آسان
• مناسب پروژه‌های کوچک

معایب:

• نیاز به تعویض سالانه در بیرون
• احتمال شست‌وشوی خاک توسط باران و باد

۲. سیستم حصیری (Mat System)

این سیستم از لایه‌های نمدی یا الیاف فشرده تشکیل شده و برای گیاهان کوچک مناسب است.

مزایا:

• نصب سریع
• مناسب فضاهای داخلی

معایب:

• عدم تحمل ریشه‌های بزرگ
• ظرفیت نگهداری آب کم

۳. سیستم ورقه‌ای (Panel Sheet System)

در این روش از ورقه‌های پلاستیکی شبیه جعبه تخم‌مرغ استفاده می‌شود.

مزایا:

• نگهداری آب بالا
• مناسب دیوار خارجی و سقف
• دوام تا ۲۰ سال

۴. سیستم ساختاری (Structural Media System)

در این مدل، بلوک‌های مخصوص حاوی بستر رشد گیاه روی دیوار نصب می‌شوند.

مزایا:

• قابل طراحی برای انواع گیاهان
• مناسب پروژه‌های بزرگ
• عمر مفید ۱۰ تا ۱۵ سال

معایب:

• هزینه اولیه بالاتر

جمع‌بندی

دیوار سبز زنده، ترکیبی از زیبایی، سلامتی، عایق‌کاری، بهبود کیفیت هوا، کاهش مصرف انرژی و جلوه معماری مدرن است. این سیستم‌ها امروزه در سراسر جهان به‌عنوان یکی از مؤثرترین روش‌های بازگرداندن طبیعت به محیط‌های شهری شناخته می‌شوند.

مجموعه الو باغبون تمامی فعالیت های مرتبط از چمن زنی گرفته تا محوطه سازی  ، هرس درخت ، سمپاشی درختان و نصب سیستم آبیاری قطره ای را پوشش می دهد.