فرم دهی گیاهان به فرآیند تغییر شکل، شکلدهی و بهینهسازی ظاهر گیاهان با استفاده از روشهای مختلف از جمله هرس، پیوند، پیچاندن و تکثیر میشود. این فعالیت در باغبانی، طراحی باغ و کشت گیاهان زینتی بسیار رایج است.
اهداف فرم دهی گیاهان:
زیبایی و تزئین: ایجاد طرحهای هنری، اشکال جالب (مثل حیوانات، هندسه، اشکال انتزاعی) برای تزئین فضاهای سبز.
بهینهسازی فضای سبز: کنترل رشد گیاهان برای جلوگیری از اشغال فضای زیاد و ایجاد ساختارهای منظم.
افزایش تولید میوه یا گل: در برخی گیاهان، فرمدهی میتواند به افزایش تولید گل یا میوه کمک کند.
حفظ سلامت گیاه: هرس و فرمدهی به حذف شاخههای مرده، بیمار یا ناهموار کمک میکند.
روشهای اصلی فرم دهی:
هرس (Pruning):
قطع شاخهها، شاخههای جوان یا برگهای ناهموار.
انواع هرس: هرس ایجاد شکل، هرس تقویت رشد، هرس کاهش حجم.
مثال: هرس درختان میوه یا بوتههای گلدهنده برای افزایش گلدهی.
پیوند (Grafting):
اتصال قسمتی از گیاه (پیوند) به ریشه گیاه دیگر (ریشهدهنده).
کاربرد: تولید گیاهان مقاوم، ترکیب ویژگیهای گیاهان مختلف.
پیچاندن و شکلدهی (Training & Shaping):
استفاده از سیم، چوب یا قابها برای راهنمایی رشد شاخهها.
مثال: فرمدهی درختان در شکل کروی، مخروطی یا هندسی.
کشت در گلدان (Potted Shaping):
استفاده از گلدانهای محدود برای کنترل رشد گیاه.
مثال: گیاهان گلدانی مانند گیاهان بومی یا گیاهان زینتی.
فرمدهی با نیمهای چوبی (Wire Bending):
استفاده از سیمهای نازک برای شکلدهی شاخهها.
کاربرد: در گیاهانی مانند سرو، سرو دوسر، گیاهان بومی.